“بديهاي من به خاطر بدي كردن نيست. به خاطر احساس شديد خوبيهاي بیحاصل است. ميخواهم به اعماق زمين برسم. عشق من آنجاست، در آنجايي كه دانهها سبز ميشوند و ريشهها بههم ميرسند و آفرينش، در ميان پوسيدگي خود را ادامه ميدهد. گويي بدن من يك شكل موقتي و زودگذر آن است. ميخواهم به اصلش برسم. ميخواهم قلبم را مثل يك ميوهي رسيده به همهي شاخههاي درختان آويزان كنم”

امشب بیا تا دل نگاهش را در نگاه دلت گره زند و زنگار غم از دل به زداید.

امشب بیا تا تصویر بلاکش این روز هایم درتصویر مردمک چشمت نمود کند.

امشب بیا تا دل را به دلت گره بزنم و تمامی ام را خلاصه وار به تماشا بگذارم.

امشب بیا تا دل ،امید تازه بگیرد و پاه های درمانده پیشرانیشان را به دست اورند.

امشب بیا.تا زندگی خفت بار مردمی را نشانت دهم و کوتاهی خودم را به نظاره بگزارم.

گر آمدی با تمام بخشودگیت بیا که کم کاری و گناه من از حد خود بالا زده است.

سلام برتو ای عاشقی که شوق دیدارت گلویم را می فشارد .سلام بر تو که دیدنت خواب را از چشمانم گرفته و جنون هم راهی برای گریز آن نیستای که هستی تو تمام هستی وجودم را به درد آورده یار شب های تنهایی . هم اکنون که به یادت می نویسم نمیدانم کجایی و چه میکنی .اما غم دوری تو را می توانم حس کنم . غم دوریت چنان به قلبم فشار آورده که خونم از مجاری چشمانم همچون اشک میچکد. وزمین را لاله باران میکند ای سرازیری تمام سختی هایم . دوستت دارم بیا . بیا تا تمام زندگیم سامان بگیرد تمام هستی ام آرامش بیا تا درونم مملو از تو ومحو تماشای تو شود کاش من همه بودم تا با تمام دهان ها بخوانمت کاش..... بیا بیاکه سخت درگیرتو ام.

بسمه تعالی هستی ام هست و من نیست کرده ام هستی ام را الهی وجودم از نبودش به درد آمده و فریادم درونم موج می خوردو عذاب را دوچندان میکند . روحم انقدر بر تن زمینی ام فشار وارد میکند تا بدرد تمام پرده هایی را که خود ایجاد کرده ام گویی می خواهد در دنیایی دیگر قدم گذارد و هر چه را بوده فراموش کند . قلبم را با تمام احساساتش کشته. بگذار قلب پر احساسم دوباره تپش کند و یارش را در بارگاهش ملاقات کند. خواهشا بر هستی ام چنگ زن باز گردان تمام هرچه بوده ام را. تا نگاهش کنم. شاید اینگونه آرامش پیدا شود.گر نشود آشوبش مرا خواهد کشت.